Idź do:

Remont łazienki z płytami gipsowo-kartonowymi

remont łazienki z płytami g-k SiniatPomimo coraz większej popularności płyt gipsowo-kartonowych nadal wiele osób zastanawia się, czy jest to właściwy produkt do zastosowania w pomieszczeniu narażonym na dużą wilgotność. A jeśli tak, to jakie płyty w łazience zamontować?

Oczywiście nie każdy rodzaj płyt sprawdzi się w tym wypadku i dlatego należy wybrać płyty g-k dedykowane do tego typu pomieszczeń. O pozostałych rodzajach płyt gipsowych możesz przeczytać tutaj.

Jakie płyty g-k do łazienki?

W łazienkach i w pomieszczeniach wykorzystywanych w podobny sposób należy stosować impregnowane płyty gipsowo-kartonowe NIDA Woda (GKBI) lub płyty NIDA Woda Ogień Plus (GKFI). Są to płyty przeznaczone do pomieszczeń o względnej wilgotności powietrza do 85%, zapewniające zmniejszone wchłanianie wody (nasiąkliwość poniżej 10%).

Jeśli niezbędne jest zastosowanie okładziny wielowarstwowej, to w obu warstwach należy zastosować płyty gipsowo-kartonowe typu NIDA Woda (GKBI), NIDA Woda Ogień Plus (GKFI) lub płytę gipsowo-włóknową NIDA Hydro, charakteryzującą się wyjątkową odpornością na działanie wody (nasiąkliwość poniżej 3%), wysoką wilgotność oraz zabezpieczeniem przed powstawaniem pleśni.

Uwaga! W pomieszczeniach o stale podwyższonej wilgotności względnej powietrza (np. w łaźniach, myjniach samochodowych, zbiorowych natryskach, itp.) należy stosować płytę gipsowo-włóknową NIDA Hydro lub płytę cementową Hydropanel.

Pamiętaj! W pomieszczeniach, w których zastosowano płyty gipsowo-kartonowe ważne jest zapewnienie odpowiedniej wentylacji.

Uszczelnianie ścian w łazience

W obrębie wanien i kabin prysznicowych ważne jest uszczelnienie ścian działowych z płyt g-k za pomocą folii w płynie przed pryskającą wodą. W przypadku wanien uszczelnienie powinno sięgać powyżej podstawy wanny ze sporym zapasem bocznym - min. 2000 mm. Natomiast w kabinach prysznicowych powyżej miejsca umieszczenia wylotu prysznica - min. 300 mm.

Ważne! Płyty gipsowo-kartonowe powinny kończyć się ok. 10 mm nad podłożem.

Dalej, na całej powierzchni podłogi trzeba ułożyć uszczelnienie (np. folię w płynie), które na wszystkich pionowych elementach należy przedłużyć do wysokości co najmniej 150 mm ponad poziom gotowej posadzki. Co ważne przy wylewaniu posadzki samopoziomującej należy zwrócić uwagę, aby wilgoć nie dostała się do konstrukcji ściany lub za okładziny ścienne. Wskazane jest zabezpieczenie jej folią budowlaną. 

Do układania płytek w łazience zaleca się stosować elastyczne kleje, które nie nasiąkają wodą. A spoiny pomiędzy podłogą i ścianami wypełnić trwale elastycznym, grzybobójczym materiałem spoinowym, takim jak np. silikon sanitarny. 

Jeśli zależy nam dodatkowo na zapewnieniu izolacji akustycznej w pomieszczeniu to musimy umieścić pomiędzy krawędzią wanny a ścianą działową uszczelkę łączącą.

Ważne! Przed ułożeniem płytek ceramicznych lub uszczelnianiem folią w płynie należy dokładnie zagruntować całą powierzchnię środkiem gruntującym zalecanym przez producenta kleju lub folii.

Montaż instalacji to kolejny krok w remoncie łazienki

Wykonanie obudowy ściennej z płyt gipsowo-kartonowych pozwala na ułożenie rur i przewodów bez konieczności pracochłonnego kucia w ścianach masywnych. W takim wypadku rury i przewody należy mocować do ściany masywnej. A obudowy ścienne zaleca się pokryć dwiema warstwami płyt gipsowo-kartonowych.

Przy montażu instalacji ważne jest, aby przejścia rur i inne otwory uszczelnić, ewentualnie można użyć pierścieni samouszczelniających (gumowych). Otwory do przewodów i armatur muszą mieć średnicę większą o 10 mm niż średnica przewodu lub rury, które mają przez ten otwór przechodzić.

Na krawędzie cięte i otwory w okładzinie należy nałożyć środek gruntujący, który spowoduje lepszą przyczepność trwale elastycznego materiału spoinowego (silikon sanitarny).

Instalowanie urządzeń sanitarnych w łazience


instalowanie urządzeń sanitarnych w łazience - porady Siniat

Urządzenia sanitarne w łazience należy montować na specjalnych stelażach przymocowanych bezpośrednio do podłoża nośnego – ściany czy podłogi. Stelaż mocowany jest do rusztu z profili NIDA C
i NIDA U
– stanowią one konstrukcję ścianki, która skrywa stelaż oraz do której montuje się urządzenia sanitarne.

Pamiętaj! Nie wolno mocować urządzeń sanitarnych do jastrychu pływającego.

Jeśli musisz zainstalować urządzenia sanitarne lub szafki o wadze powyżej 70 kg na 1 m ich szerokości (wraz z obciążeniem użytkowym), które nie są oparte na podłożu nośnym, to w miejscu podwieszania tych elementów zastąp pionowe profile NIDA C profiliami NIDA UA (z blachy 2 mm). Montuje się je do stropu i podłoża za pomocą kątowników łączących do profili UA. Zalecamy wykonanie opłytowanie takiej ścianki instalacyjnej ze specjalistycznej płyty gipsowo-wiórowej NIDA Twarda. Jest ona wyjątkowo odporna na uderzenia oraz obciążenia zawieszonych przedmiotów.

Rury natomiast należy mocować w sposób zapobiegający drganiom oraz osłonić je kołnierzami z wełny mineralnej. Wytłumi to szum płynącej wody oraz pozwoli uniknąć skraplania się pary wodnej na ich powierzchni.

Dystrybutorzy Siniat blisko Ciebie