Najlepsza odpowiedź na przepisy dotyczące współczynnika przenikania ciepła ścian wewnętrznych

Budownictwo mieszkaniowe
Architektura

Polskie przepisy budowlane zmieniają się dość dynamicznie, nadążając za rozwojem wiedzy zarówno o technologiach i materiałach budowlanych, jak i za tendencjami dotyczącymi ekologii i ochrony środowiska. Tego ostatniego właśnie dotyczyły między innymi zmiany wprowadzone w 2013 roku nowelizacją rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jest to podstawowy akt prawny, na którym opiera się praca projektantów wszystkich branż.

Zmian było wiele. W poniższym artykule skupimy się na radykalnym zaostrzeniu wymagań stawianych projektowanym przegrodom budowlanym pod względem współczynnika przenikania ciepła UC(max). Dla większości przegród zewnętrznych zostały one podzielone na trzy etapy, określone w czasie na lata 2013, 2017 i 2020. Nie obejmuje to jednak przegród wewnętrznych, dla których zmiany zostały wprowadzone skokowo. I tak od 2013 roku ściany między pomieszczeniami, między którymi różnica temperatur przekracza 8°C (także oddzielające pomieszczenia ogrzewane od klatek schodowych i korytarzy) muszą charakteryzować się współczynnikiem UC (max) mniejszym bądź równym 1 [W/m²*K]. Z kolei dla przegród między pomieszczeniami ogrzewanymi a nieogrzewanymi, współczynnik ten nie może być większy niż 0,30 [W/m²*K]. Zmiany dotyczą również przegród przylegających do szczelin dylatacyjnych, dla których (w zależności od szerokości dylatacji) maksymalny współczynnik wynosi obecnie 1,00 lub 0,70 [W/m²*K].

Oznacza to w praktyce znaczne rozszerzenie zastosowania systemów ociepleń wewnętrznych, jeszcze do niedawna zarezerwowanych w zasadzie dla budynków zabytkowych, w których konieczność ochrony elewacji takie rozwiązania wymuszała. Oznacza to również, że pojawiła się potrzeba znalezienia materiału zapewniającego odpowiednie parametry izolacyjne przegrodom, nie zajmującym jednocześnie dużej przestrzeni, która wewnątrz nowych obiektów jest niezwykle cenna. Jednocześnie pojawiło się kilka problemów nie występujących przy systemach dociepleń zewnętrznych. Jednym z nich jest zjawisko międzywęzłowej kondensacji pary wodnej, mogące skutkować zawilgoceniem elementów konstrukcyjnych wraz z wszystkimi tego konsekwencjami. Kolejnym problemem jest kwestia wykończenia powierzchni ściany, jej wytrzymałości i walorów użytkowych - mniej istotna jeśli mówimy o elewacji zewnętrznej, niezwykle jednak ważna wewnątrz budynku.

Render budynku wielomieszkaniowego z prezentacją zastosowania płyty Gtec Thermal PIR w korytarzach i klatkach schodowych.

Rozwiązaniem optymalnym z punktu widzenia oszczędności przestrzeni wydawały się płyty z PIR z ich niezwykle niskim współczynnikiem przenikania ciepła λ=0,022 [W/m*K]. Pozostała kwestia sprostania reszcie wymagań. Płyta GTEC Thermal PIR, stanowi zespolenie standardowej płyty gipsowo-kartonowej typu A, płyt z piany PIR i warstwy paroizolacyjnej między nimi. Taki zestaw elementów to niezwykle lekka (1m² płyty o grubości 37,5mm waży zaledwie 8,43kg) i łatwa w obróbce płyta zespolona. Zastosowanie płyty g-k powoduje, że wykończona w ten sposób ściana nie różni się niczym (poza oczywiście izolacyjnością cieplną) od pozostałych przegród wewnętrznych. Dzięki warstwie paroizolacyjnej znacząco spada ilość docierającej do warstwy konstrukcyjnej pary wodnej - a więc eliminujemy kondensację międzywęzłową. Z kolei doskonałe parametry izolacyjne płyt z pianki PIR powodują, że ta sama płyta grubości 37,5mm ma współczynnik izolacyjności cieplnej U na poziomie 0,83 [W/m²*K], a więc wystarczający dla ściany korytarza czy klatki schodowej nawet bez uwzględnienia samego muru. 

Render płyty Gtec Thermal PIR

Dla porównania gdyby do tego samego celu chcieć użyć styropianu, musiałby on mieć grubość ponad 50mm. Przy tym nadal nierozwiązane pozostałyby problemy kondensacji pary wodnej i wykończenia powierzchni. Zakładając tradycyjne tynkowanie styropianu z wcześniejszym zbrojeniem siatką zatopioną w kleju (nadal nie rozwiązujące kwestii wilgotnościowych) grubość ta rośnie do około 60-70mm, czyli prawie dwukrotnie. A dodatkowo tynkowanie byłoby zdecydowanie mniej odporne na uszkodzenia mechaniczne niż płyta g-k zespolona z płytą z pianki PIR.

Aby uzupełnić to porównanie, warto być może spróbować przełożyć je na powierzchnię, jako wartość najlepiej przeliczalną na budżet projektu. Przyjmijmy więc klatkę schodową o minimalnej dopuszczonej szerokości biegu, wynoszącej dla budynku mieszkalnego 120cm (plus 2x10cm na balustrady), szerokości spocznika 150cm i wysokości kondygnacji brutto 3,00m co daje 18 stopni po 16,67cm wysokości w dwóch biegach. Nasza klatka musi mieć więc po wykończeniu długość 5,6m i szerokość 2,8m w świetle wykończonych ścian, a więc 15,7m². Przy zastosowaniu płyt GTEC Thermal PIR powierzchnia w świetle konstrukcji ścian wyniesie 16,3m². Stosując styropian osiągniemy 16,9m². To 0,6m² różnicy, a więc powierzchni, którą musimy odjąć od PUM ze względu na jedną tylko kondygnację jednej klatki schodowej. 

1 Założono λ=0,042 W/m*K

Łatwo policzyć, że w pięciokondygnacyjnym budynku robi się z tego 3m². A to przecież nie jedyna klatka, nie uwzględniliśmy jeszcze korytarzy, ścian przy dylatacjach i pomieszczeniach nieogrzewanych…

Newsletter Siniat

Nie przegap unikalnych porad oraz wyjątkowych inspiracji. Zapisz się do newslettera Siniat, aby regularnie otrzymywać sprawdzoną wiedzę i wsparcie techniczne pomagające w realizacji inwestycji
na każdym etapie. Materiały ściśle dostosowane
do Twoich preferencji prześlemy Ci prosto na skrzynkę mailową.

Ponadto dla nowych subskrybentów przygotowaliśmy e-booka: „Warunki techniczne wykonania i odbioru systemów suchej zabudowy.

Zapisz się >
Warunki techniczne wykonania i odbioru systemów suchej zabudowy